Rubriek Uit de Oude Krantenbak: Het Groene Kruis

In de PZC van maandag 13 juli j.l. stond een interessant artikel van Mia Vrijens over Zwitserse hulp aan het Groene Kruis na de watersnoodramp van 1953. De naam ‘Groene Kruis’, vroeger een bekend begrip, hoor je nog zelden, maar in de plakboeken van Janna van Damme-Nijsse, met krantenknipsels over Heinkenszand tussen 1960-1990, vonden we wat artikeltjes.

Door Els Bakker-van Damme, Kees van Damme en Jan Minnaard.

Van kraam- tot sterfbed was men indertijd, in tegenstelling tot nu, afhankelijk van de plaatselijk beschikbare middelen en gezondheidsorganisaties. De wijkzuster in Heinkenszand, zuster De Wolf en later zuster Korstanje, was samen met de huisarts de belangrijkste spil in de gezondheidszorg. Via hen konden mensen hulpmiddelen zoals bedklossen, weegschaal, ondersteek, krukken, etc. in het Groene Kruisgebouwtje ophalen. Eerst stond dat in de Slaakweg, later ergens verstopt achter Dorpsstraat 54.

Om naast de contributie geld binnen te krijgen voor de Groene Kruisvereniging werden acties op touw gezet: de emmertjes die op pakken Persil-waspoeder waren gedrukt kon je uitknippen, op een kaart plakken en deze inleveren bij de penningmeester van de vereniging van je keuze, b.v. het Groene Kruis. De concurrentie was hevig!

Op Oudejaarsdag bakten dames van ons dorp oliebollen voor het goede doel. Die werden de hele dag door vrijwilligers huis aan huis verkocht. Dat ging jarenlang goed tot er een dag kwam dat ze de bollen zelfs aan de straatstenen niet meer kwijt konden.

Rond 1990 zijn de verschillende kleuren Kruisverenigingen samengevoegd tot de Landelijke Vereniging voor Thuiszorg en waren dit soort acties niet meer nodig.

Betekenis van de verschillende Kruis-kleuren:

• Groene Kruis: neutrale landelijke vereniging voor wijkverpleging en thuiszorg
• Oranje-groene Kruis: protestantse kruisvereniging
• Witte Kruis: acute zorg, ambulance, huisartsenvervoer
• Wit-gele Kruis: katholieke zieken- en gezondheidszorg, met verwijzing naar de kleuren van de Paus