Rubriek De Vermues: De natuur kiest haar eigen planning

De eerste maïs van 2026 zit alweer in de kuil. Bijna een maand eerder dan normaal. Door de aanhoudende droogte ging de afrijping ineens razendsnel. De bladeren werden bruin en de kolven bleven klein. Om nog zoveel mogelijk kwaliteit en voederwaarde te behouden, zat er maar één ding op: hakselen.

Door Peter en Esther Vermue

Gelukkig ging het nog maar om één perceel. De andere maïs staat er wat groener bij en mag hopelijk nog even doorgroeien. Van vrijdag op zaterdag kregen we zowaar 1 millimeter regen en zaterdag rond vijf uur nog een klein buitje, compleet met wat bliksem. We waren bijna vergeten hoe dat eruitzag.  Maar voor deze kurkdroge grond is natuurlijk heel wat meer nodig.

Normaal oogsten wij ook graag vroeg. Dan kunnen we nog drijfmest uitrijden en vóór 15 september een vanggewas zaaien. Dat snelgroeiende gewas neemt achtergebleven stikstof en mineralen op en helpt zo uitspoeling voorkomen.

Alleen is de grond momenteel zo hard als beton. Zaaien zonder regen heeft weinig zin. Maar de kalender zegt 15 september en die houdt nu eenmaal geen rekening met droogte. Op het boerenerf blijkt de natuur soms een iets eigenwijzere planner van de overheid. Na een ochtend maïs aanrijden konden plastic, kuilkleden en zandzakken erop. De rest komt later bovenop, al zal de kuilhoop dit jaar waarschijnlijk kleiner blijven.

Vrijdag verruilden we het erf nog even voor een rit van Zierikzee naar Burgh-Haamstede. Met z’n allen over de Zeelandbrug rijden blijft bijzonder. Dankzij duidelijke afspraken met gemeente en politie verliep het rustig.