Gras als delicatesse

Rubriek door Esther en Peter Vermue

Na een hele lange periode van droogte hebben we eindelijk weer wat regen gehad. En dan sta je er toch iedere keer weer van te kijken hoe snel de natuur reageert. Met wat regen, een beetje bemesting en een paar dagen geduld kleuren de graslanden ineens weer prachtig groen. Daar weten onze koeien wel raad mee! Na een tijdje konden we ze weer heerlijk vers gras voorschotelen. Gewoon luxe, zo aan het voerhek. Verwend? Misschien een beetje…

Naar buiten gaan ze op dit moment even niet. Door de regels van de overheid moet er namelijk wel een bepaalde hoeveelheid in de mestput terechtkomen. Dus rijden we iedere ochtend met de opraapwagen naar een stuk grasland wat wat verder van de boerderij ligt. Daar halen we hun dagelijkse portie op. Verser kan bijna niet. En dat de dames het waarderen, merken we meteen terug in de melkgift.

Het is bovendien geen gewoon grasland, maar kruidenrijk grasland. Tussen het gras groeien onder andere cichorei, rode klaver en smalle weegbree. Cichorei staat bekend om stoffen die kunnen bijdragen aan de beheersing van maagdarmwormen. Rode klaver kan met behulp van bacteriën stikstof uit de lucht binden en smalle weegbree wortelt diep en kan daardoor beter bij vocht en voedingsstoffen komen. Die verschillende kruiden hebben sowieso voordelen. Door hun verschillende worteldieptes kunnen ze mineralen en spoorelementen uit verschillende bodemlagen opnemen. Een diep en gevarieerd wortelstelsel maakt het grasland bovendien wat weerbaarder tijdens droge periodes.

En ondertussen profiteren ook bijen, andere insecten en het bodemleven mee van zo’n gevarieerde grasmat. Zo ligt er iedere ochtend eigenlijk een complete saladebar voor onze koeien klaar. Geloof ons: voor vers gras hoeft hier niemand ‘eet smakelijk’ te zeggen. Zodra de wagen voor het voerhek komt, staan de liefhebbers al klaar!