“Elk dier verdient een tweede kans”

Goes - Achter de deuren van Dierenasiel de Bevelanden draait alles om rust, verzorging en een nieuwe kans voor dieren zonder thuis. Dagelijks zetten medewerkers en vrijwilligers zich in voor honden en katten die tijdelijk worden opgevangen. Beheerder Renske vertelt over het werk achter de schermen, bijzondere momenten en de liefde voor dieren die iedereen in het asiel deelt.

Door Doortje Klinkenbergh

“Geen dag is hier hetzelfde,” vertelt Renske terwijl op de achtergrond een kat wild zit te spelen in zijn kooi. “Soms begint de dag rustig en ineens komt er een melding binnen van een gevonden dier of een afstandsdier dat direct opvang nodig heeft.” Volgens haar draait het werk om veel meer dan alleen dieren verzorgen. “Mensen zien vaak alleen de lieve honden en katten, maar er komt ontzettend veel bij kijken. Dieren moeten medisch gecontroleerd worden, we kijken naar gedrag, verzorgen voeding en medicijnen en proberen vooral rust te creëren. Veel dieren komen hier gespannen of onzeker binnen.”

Het asiel vangt dieren op uit Noord- en Zuid-Beveland. Sommige dieren worden gevonden op straat, anderen worden afgestaan omdat baasjes er niet langer voor kunnen zorgen. “Dat zijn vaak verdrietige situaties,” zegt Renske. “Voor mensen is het meestal geen makkelijke keuze om afstand te doen van een dier.” 

Toch overheersen volgens haar de positieve momenten. “Het mooiste blijft wanneer een dier een goed nieuw thuis vindt. Zeker dieren die langer bij ons zitten krijgen echt een plekje in je hart. Als je dan merkt dat het klopt met een nieuw baasje, dan is dat heel bijzonder.”

Drukke zomermaanden

Voor veel mensen staat de zomer in het teken van vakantie, maar bij Dierenasiel de Bevelanden betekent het juist topdrukte. Vooral in juli en augustus verblijven er veel dieren in het asiel. Volgens Renske heeft dat een duidelijke oorzaak: het kittenseizoen. “De zomermaanden zijn voor ons echt de drukste periode van het jaar,” vertelt ze. “Dan worden er ontzettend veel kittens geboren die opvang nodig hebben. Dat noemen we ook wel het kittenseizoen. Soms komen er meerdere nestjes tegelijk binnen.”

Die drukte vraagt veel van medewerkers en vrijwilligers. “Geen dag is hetzelfde,” zegt Renske. “We verzorgen dieren, maken verblijven schoon, geven medicijnen en proberen elk dier de aandacht te geven die het nodig heeft. Veel dieren komen gespannen of onzeker binnen.”

Samenwerking met de dierenambulance

Om alle dieren goed op te kunnen vangen, werkt het asiel nauw samen met de dierenambulance. “Dat contact is heel goed,” legt Renske uit. “De dierenambulance heeft zelfs sleutels van onze quarantainekamers. Daardoor kunnen dieren ook ’s nachts veilig worden binnengebracht als dat nodig is. Dat is ontzettend fijn.”

Ook vrijwilligers spelen een grote rol binnen het asiel. “Zonder vrijwilligers zouden we het simpelweg niet redden,” vertelt ze. “Zij helpen met wandelen, schoonmaken, verzorgen en natuurlijk aandacht geven aan de dieren. Dat contact is ontzettend belangrijk.” Daarnaast voelt het asiel veel betrokkenheid vanuit de regio. Regelmatig ontvangen ze donaties van voer, dekens of speelgoed. “Dat blijft bijzonder,” zegt Renske. “Mensen leven echt mee met de dieren.”

Dieren met een bijzonder verhaal

Sommige dieren laten een blijvende indruk achter. Zo denkt Renske meteen terug aan kat Rosa. “Rosa had ernstige problemen met haar neus en moest meerdere keren geopereerd worden. Dat bracht hoge kosten met zich mee. Met een crowdfundingactie is er uiteindelijk ruim 7.000 euro opgehaald. Dat was echt hartverwarmend. Je merkt dan hoeveel mensen meeleven.”

Niet ieder dier vindt even snel een nieuw thuis. Vooral boerderijkatten zijn soms lastig te plaatsen. “Zij zijn wat wilder of gewoon geen schootpoezen. Mensen zoeken vaak een knuffelkat voor binnen, terwijl deze katten beter passen op een erf of rustige buitenplek.” 

Juist voor die dieren vraagt Renske graag extra aandacht. Zoals voor poes Liv, die na een lange tijd in het asiel begin juni eindelijk geadopteerd werd. “Liv verraste me echt,” zegt Renske glimlachend. “Ze is ontzettend lief, aanhankelijk en rustig. Alleen heeft ze blaasgruis en moet ze speciaal dieetvoer krijgen.”

Ook bij de honden zitten dieren die nét wat meer begeleiding nodig hebben. Dex is daar een voorbeeld van. “Dex is absoluut geen beginnershond,” vertelt Renske eerlijk. “Hij is gewend om buiten in een kennel te leven, dus wonen in huis zal voor hem wennen zijn. Daarnaast is hij erg waaks, bezitterig op zijn speelgoed en heeft hij wat voernijd.” Maar achter dat gedrag schuilt volgens haar ook een andere kant. “Hij is daarnaast ontzettend enthousiast en vrolijk. Hij wandelt graag en is gek op zwemmen. Voor iemand met ervaring kan hij echt een geweldige hond zijn.”

Zorgvuldige plaatsingen

Bij het vinden van een nieuw thuis kijkt het asiel zorgvuldig naar de match tussen dier en eigenaar. “We geven niet zomaar een dier mee,” legt Renske uit. “We kijken goed naar karakter, gezinssituatie en wat een dier nodig heeft. Soms betekent dat dat we eerlijk moeten zeggen dat een bepaalde combinatie niet werkt.”

Volgens Renske bestaan er nog altijd misverstanden over asieldieren. “Mensen denken soms dat er ‘iets mis’ is met dieren uit een asiel, maar dat hoeft helemaal niet zo te zijn. Veel dieren zijn ontzettend lief en dankbaar. Ze verdienen gewoon een tweede kans.”

Ondanks de drukte blijft het werk haar veel voldoening geven. “Natuurlijk zijn er moeilijke dagen, maar je doet het uiteindelijk voor de dieren. Als een dier hier angstig binnenkomt en later vrolijk met een nieuwe eigenaar de deur uitloopt, dan weet je weer waarom je dit werk doet.”

Met het interview hoopt Renske dat meer mensen zien hoeveel inzet er achter het werk in het dierenasiel schuilgaat. “Elk dier verdient een veilige plek en een beetje geduld en liefde kunnen daarin echt het verschil maken.”