Column burgemeester Dijksterhuis: Zeeuwse Veteranendag

Bevrijdingsmuseum Zeeland in Nieuwdorp is dé plek waar de verhalen van bezetting, strijd en bevrijding samenkomen en waar het belang van vrijheid voelbaar wordt. Het is een plek waar ik graag kom en die ik ook aanbeveel aan mensen die Borsele bezoeken. Binnenkort mag ik er weer een groep verwelkomen: Zeeuwse veteranen.

Door burgemeester Dijksterhuis

Ieder jaar komen zij samen: verschillende generaties, afkomstig uit uiteenlopende krijgsmachtonderdelen, ieder met eigen ervaringen. Maar altijd met hetzelfde doel: bijdragen aan vrede en veiligheid, onder omstandigheden die voor anderen vaak moeilijk voorstelbaar zijn. Het is voor mij een eer om hen toe te spreken en te bedanken voor hun inzet, toewijding en betekenis voor onze samenleving. Ook hun partners en families verdienen onze waardering. Een uitzending of militaire loopbaan raakt immers niet alleen de militair, maar ook het thuisfront.

De Veteranendag ook een moment om elkaar te ontmoeten en verhalen te delen. We sluiten de dag altijd samen af met een Aziatische maaltijd: de blauwe hap, zoals die binnen de krijgsmacht al jaren wordt genoemd. De traditie vindt haar oorsprong in de periode waarin Nederlandse militairen in Nederlands-Indië kennismaakten met de Indische keuken. Na hun terugkeer kreeg de blauwe hap een vaste plek binnen de krijgsmacht. 

Ik probeer mijn toespraken altijd van een lokaal tintje te voorzien. Voor deze Veteranendag dook ik in het boek ‘Bevelanders in de tropen’. Via brieven en dagboeken van jonge soldaten die in Nederlands-Indië en Korea dienden, geeft Chris van Fraassen een inkijkje in hun leven. Jan Johannes de Braal uit Kloetinge schreef het thuisfront dat hij eerst een “grote afschuw” had van “Indische voeding”, maar “nu niets anders meer wil hebben: “Hoe sterker gekruid, des te fitter je je voelt.’’ 

Ik ben benieuwd hoeveel pepers er dit jaar in onze blauwe hap zitten. Maar vooral kijk ik uit naar verhalen die aan tafel worden gedeeld. Want juist door die verhalen te blijven vertellen, geven we erkenning door en beseffen we dat vrede en vrijheid nooit vanzelfsprekend zijn.