Oosterscheldekering wacht grote keuze: aanpassen of afscheid nemen?
Algemeen 103 keer gelezenZeeland - Veertig jaar geleden opende de Oosterscheldekering haar deuren als het indrukwekkende sluitstuk van de Deltawerken. Sindsdien houdt het Zeeuwse icoon de zee op afstand. Maar de toekomst van de kering is minder vanzelfsprekend dan ooit. De komende jaren moet Nederland een moeilijke knoop doorhakken: hoe houden we Zeeland veilig als het water blijft stijgen?
Dat schrijft deltacommissaris Co Verdaas in zijn eindrapport Zeespiegelstijging en Nederland: hoe houden we het veilig en leefbaar? Na zes jaar onderzoek naar de gevolgen van de stijgende zeespiegel voor Nederland presenteerde hij zijn bevindingen.
De kering werd in 1986 geopend en kreeg destijds een geplande levensduur van ongeveer tweehonderd jaar. Toch blijkt dat niet zomaar haalbaar. Niet omdat de enorme schuiven versleten zijn, maar omdat de zee langzaam verandert.
Meer water, meer sluitingen
Bij een stijgende zeespiegel moet de Oosterscheldekering steeds vaker dicht. Dat klinkt als goed nieuws voor de veiligheid, maar brengt ook een nieuw probleem met zich mee. De kering heeft namelijk tijd nodig voor onderhoud. Als de schuiven te vaak gesloten moeten worden, blijft er onvoldoende ruimte over om het bouwwerk goed te controleren en te onderhouden.
Volgens berekeningen van Rijkswaterstaat ligt het kantelpunt rond een zeespiegelstijging van zestig centimeter. Vanaf dat moment zou de kering maximaal belast worden met ongeveer tien sluitingen per jaar.
Een mogelijke oplossing is het verhogen van het sluitpeil. Nu gaat de kering dicht bij een waterstand van drie meter boven NAP. Door pas bij een hogere waterstand te sluiten, kan het aantal sluitingen worden beperkt en kan de kering mogelijk langer mee. Maar ook die keuze heeft gevolgen: een hoger waterpeil in de Oosterschelde betekent dat omliggende dijken moeten worden aangepast. Onder meer gebieden rond Stavenisse, de Oesterdam en de Philipsdam krijgen daarbij extra aandacht.
Zeeland blijft bouwen aan veiligheid
De Oosterscheldekering blijft voorlopig dus gewoon doen waarvoor ze ooit is gebouwd: Zeeland beschermen tegen de zee. Maar achter de schermen wordt al nagedacht over de volgende stap. Wordt de kering aangepast? Komt er een nieuw technisch hoogstandje? Of moeten we ooit afscheid nemen van het beroemde bouwwerk en kiezen voor een compleet andere aanpak?
Die vragen lijken misschien ver weg, maar grote waterwerken vragen jaren voorbereiding. De toekomst van Zeeland wordt daarom nu al besproken. Eén ding staat vast: de strijd tegen het water stopt nooit. De zee blijft bewegen en Zeeland beweegt mee.
