22 december 2020

Stoomtrein

“Heb je die wagen nou afgekoppeld?” Terwijl ik het trapje van diesellocomotief ‘Bever’ beklim, hoor ik boven me de vraag van collega Pieter. Mopperend op mezelf daal ik weer af. We moeten een goederenwagen meenemen, maar die zit nog vast aan een andere. Dat had ik even over het hoofd gezien. Terwijl ik alsnog een duik neem naar de koppeling, bedenk ik dat dit me 20 jaar geleden makkelijker afging. Even later zijn we onderweg naar Bosseweg, de voormalige laadplaats aan onze spoorlijn net buiten Goes. In een grijs verleden werden hier beenderen geladen voor een lijmfabriek. Vanwege de stank mocht dat niet bij het NS-station. Nu ligt hier onze voorraad betonnen bielzen. Collega Gijs laadt met een spoorkraan 75 stuks op de meegebrachte goederenwagen, terwijl ik toekijk vanaf een stapel stenen. Het ruikt hier nog steeds vreemd. Ik mijmer dat het best bijzonder is dat wij dit zware vrijwilligerswerk doen. Zwaarder dan ons dagelijkse werk. We sparen in ieder geval de sportschool uit. Terug in Goes zijn we nog langdurig bezig met het verplaatsen van goederenwagens. Om ons heen werkt een tiental andere vrijwilligers aan de sporen. Als de Bever de laatste wagen op z’n plek duwt is het al donker. Ik gooi de koppeling los. Voordat ik Pieter een seintje geef dat de loc weg mag, kijk ik nog één keer achterom. Ja, hij is echt los. Een ezel… Reinier Zondervan

Meer nieuws

Bekijk alle nieuwsberichten